از نقطه شروع

خیلی وقت بود که دست نبرده بودم سمت قلمم . اما امروز دوباره بازگشتم ، خاک های قلمم را تکاندم و شروع کردم به نوشتن . نوشتن از اتفاقات بچگانه زندگی ام ، نوشتن از ذوق کورشده ای که دوباره ، سوسوی امید را می شود درونش پیدا کرد . از خیلی چیزها که تا به حال ، کسی راجع به آن چیزی ننوشته . از زندگی خودم که تاحالا به دست کسی روی کاغذ نیامده . حرف زیاد است و وقت اندک ! پس همین یک جمله کافیست :
من خوبــــــــــــم :)

دریای تلخ...